Recensie uit Het Vaderland van 18 november 1922.

Thuvia, de Maagd van Mars, door Edgar Rice Burroughs, vertaald door mevr. J.P. Wesselink-van Rossum. (Uitg. J.P. Swartzenburg, Amsterdam.)     Een scherpzinnig vriend, die niet de zacht- moedigheid bezit van den kritikus, zei van dit boek: E.R. Burroughs is op weg ten pleziere zijner lezers gek te worden. Deze schrijver, die aanvankelijk desnoods nog sensatie vinden kon in de oerwouden met de overbeschaafde mo- derne cultuur en techniek als contrast, vindt thans  onze  afgekoelde planeet te lauw voor zijn heetgebakerde, steeds meer gloeiende fan- tasie en zoekt zijn heil op andere planeten, waarvan hij sterker staaltjes kan opdisschen, waar geen tegenvallers bestaan op het gebied van tè brutale onwaarschijnlijkheden.  Waar deze naargeestige baron Von Münchhausen redivivus de eenige is, die weet, wat er op de planeet  Mars te koop is  (O, Marconi, benijdt gij  dezen grapjas niet ?), kan  geen  mensch hem tegenspreken, dat de paarden daar 8 poo- ten hebben, dat het gras er vuurrood is, de menschen groen zijn en dat de vliegmachines daar absoluut automatisch functioneeren. Kortom, dat daar alles zóó is, dat de heer Bur- roughs niet  de  minste  zwarigheid ondervindt bij  het  verzinnen  van kolossale avonturen. Zijn overprikkeld brein behoeft  in het geheel niet te denken! Wat zal hij nog veel boeken schrijven! Men kan de polsspieren geweldig trainen!     Men  heeft  de moeite genomen elk woord in het Nederlandsch  te  vertalen, alles lettertje voor lettertje te zetten en een Hollandsche op- laag uit de geven.     Een passend St. Nicolaas-cadeau, dat zijn weg  naar vele jonge harten en weeke herse- nen stellig wel zal vinden!

De inhoud op deze pagina staat onder :
copyright 2000/2007 by Marten Jonker.